Wendingen
Lang verbleef ik in de schaduw Getergd door mijn eigen gedachten Pijnzend en eenzaam zoekend Naar een oplossing voor mijn probleem Nachtenlang schreef ik mijn gevoelens weg Onder het licht van de maan Spendeerde mijn tijd en moeite Aan het tijdelijk vullen van de leegte in mijn hart Dit is niet wie ik wil zijn Ik wil mij niet laten lijden door angst Of door de keuzes die ik maakte Door te doen in plaats van tе denken Door mentaal tе tasten in het duister Verlangde ik naar de wijsheid van het licht Ik heb het heft in eigen hand Ik sta niet langer aan de zijlijn van mijn leven De wil tot aantrekking hervonden De cirkel van mijn licht heb ik ontstoken
Submitted by SerpentEve — Jun 17, 2026
Het verlichten van de ruimte Richting de afronding van tijd De stemmen worden luider En de afgrond is mijn veiligheid Het gevolg is gebleken Het lijden in het leven Om het ervaren van het zijn Maakt me bewuster bedreven Afgeleid van de willoosheid der dingen De waarheid achtеr liefde Het zoеken om het vinden Het is tijd om de eenzaamheid vaarwel te zeggen De conclusie is nabij Mijn hart is weer geopend En de sleutel dat ben jij Al is het leven vergankelijk En eeuwig is de zielenpijn Is de last samen nog te dragen En durf ik weer verliefd te zijn De bevrijding van mijn wezen Jij ontroert mijn geest De schaduw nu verdwenen Het slapen hoef ik niet alleen Bij de aanzet van de toon Voelt de leegte voller aan Zie de kracht achter het falen Leer het leven te verstaan Afgeleid van de willoosheid der dingen De waarheid achter liefde Het zoeken om het vinden Het is tijd om de eenzaamheid vaarwel te zeggen De conclusie is nabij Mijn hart is weer geopend En de sleutel dat ben jij Al is het leven vergankelijk En eeuwig is de zielenpijn Is de last samen nog te dragen En durf ik weer verliefd te zijn Mijn ogen te zwaar, te moe Om begrijpend te lezen De verafgoding van angst Het ensemble sluipt mee Het is tijd om de eenzaamheid vaarwel te zeggen De conclusie is nabij Mijn hart is weer geopend En de sleutel dat ben jij Al is het leven vergankelijk En eeuwig is de zielenpijn Is de last samen nog te dragen En durf ik weer verliefd te zijn
Submitted by SerpentEve — Jun 17, 2026