Tilberi

Hvar ertu nú? Ég finn þig ekki hér. Ég sit við síðu þér, hitinn enginn er. En allt mun skilja við, dauðans hinsta sið. Ég særði þig og sveik, í mínum ljóta leik. Verðið er svo hátt, með hjartað upp á gátt. Hið beiska heiftarþel, mig sjálfan ávallt kvel. Í dauðans grimmu kló, á strenginn sorgin hjó. Nú þegar sakna þín og kveð þig ástin mín. Ég reyni að standa beinn, en veit ég enda einn. Því að hatrið svarta í hjörtunum er drottinn vor, Lífsins forði fallinn er í dá. Uppgjöfin alegr, baráttan dó, á hnjánum krýp ég nú. Á hnífsblaði dansa valtur og sár.

Submitted by Corpse Defiler — Apr 26, 2025

(Óðinn:) heyri ég Heimdall í horn blása, gyllt gjallarhorn gestum fagnar. Regnboginn skelfur; skrefhörðum mönnum bifrastar brú brakar undir. (Heimdallur:) Sem vörður Valhallar ég vara yður: Fylkjast hingað fræknar hetjur. Bjóðið bekki og borð hlaðið! Öl berið inn, Óðinn fær gesti. (Óðinn:) Framtíð þjóðar fæddist með yður, sem fórnuðu lífi, en lifið þó í eilífum sóma afburðarmanna. Velkomnir, vinir… Valhallar til.

Submitted by johnmansley — Apr 26, 2025

Þú valdir þennan veg, þér fannst hann vinur þinn. Þu klappar mér á kinn, hnífunum stingur inn. Vid ótta ég nú sef, ég ekkert lengur gef. Ég taldi þig minn frid, en vardst ad illum sid.

Submitted by The Void — Apr 26, 2025