Til Valhallar

Æsi sé ég víða vega velta fram um himinskaut Óðinn ríður ákaflega endilanga vetrarbraut. Sópar himinn síðum feldi hrafnar elta og úlfar tveir vígbrandar vígja eldi veginn þar sem fara þeir. Sleipnir tungla treður krapa fætur ber hann átta ótt stjörnur undan hófum hrapa hart og títt um lakda nótt. Æsir um vega víða veltur fram um himinskaut. Einherjar og æsir ríða endilanga vetrarbraut. Er þau sáu siðin nýja setjast að í fornri vist viku goðin burtu byrst eigi surt né úlf þau flýja en þau flýja Hvíta-Krist þó að fornu björgin brotni bili himinn og þorni upp mar allar sorti sólarinnar aldrei deyr, þótt um þrotni endurminningin þess, sem var. Grímur Thomsen Arranged by Aðalbjörn Tryggvason 1995

Submitted by The Void — Apr 26, 2025

(Óðinn:) heyri ég Heimdall í horn blása, gyllt gjallarhorn gestum fagnar. Regnboginn skelfur; skrefhörðum mönnum bifrastar brú brakar undir. (Heimdallur:) Sem vörður Valhallar ég vara yður: Fylkjast hingað fræknar hetjur. Bjóðið bekki og borð hlaðið! Öl berið inn, Óðinn fær gesti. (Óðinn:) Framtíð þjóðar fæddist með yður, sem fórnuðu lífi, en lifið þó í eilífum sóma afburðarmanna. Velkomnir, vinir… Valhallar til!!! Author unknown Arranged by Aðalbjörn Tryggvason 1995

Submitted by Morgoth — Apr 26, 2025

Í hinni duldu dimmu leynist líf eins og milli frosts og funa. Markleiði inn í myrkrið, Heljar reip sólarlaust og kalt þar sem enginn veit. Stormarnir hvína í gegnum næturfrostið grimmefldir með sorgarhljóði. Stormarnir hvína ásamt næturkulinu í sólarlausa dimma dulinu. Ríki hulið þoku og snjó dimma ríkir við Nástrandar sjó. Einsemnd og auðn varir eilíflega lykt haturs og illsku, dauða ég þefa. Aðalbjörn Tryggvason 1995

Submitted by Sexy Gargoyle — Apr 26, 2025

Hovudlausn Sverd skrall med glam mot skjoldetram, kongen gjekk ram i kampen fram Der hoyrdest då hær-dunder gå, og Blodfaums å som bruste på Dei stod ei ville; i stridsleik gilde, kongens skarar; kvike karar På flate strand rann blod i sand Kring faner roper folkehopar Sverd dei smelte, mot dem skrelte Beit sårodden; de er sverdodden For frostekelde jarn har falle Guitar gilde; i gnyen ville Eine eg slåst mot åtte Mot elleve to gonger mat eg ulven etla Karar blødde der kongen trødde Sverds skrall sunder i skjolde-dunder Kongssverd vart raudt, for ramn var ei audt Spjut blodut sviv; spring etter liv From Egilssaga Skallagrímssonar Arranged by Sindre W. Aarsbog

Submitted by Iron_Wraith — Apr 26, 2025