Hún andar

Í sumarlandi finnur þú þinn frið, við móðumör finnur þú þinn grið. Ég kveð þig hér á lifi, sálin farin. Ég löngu haettur er að skilja þig. Fardu nú í fridi og hittu draugana. Ég hef talað við skuggan, Ég hef talað við skuggan þinn á ný, Ég hef dansað við skugga. En með krampa kjálka fylgist með dauðanum svarta tefla við þitt geð. Dauðadómur. þeð rignir dauða núna, ég dey og great og hlae nú einn á ný, ég sálarvona stari inn í ský, ég dey og great og hlae nú einn á ný, ég sálarvona stari inn í ský, Faðir vor, unni barni þínu hér. Ég elska þig. Nóðir vor, þú skugga berð með þér, þú svíkur mig. Ég finn það er stutt í dauða þinn. Neð vind í hári dreymir sumarland. þeð rignir dauða núna, ég dey og great og hlae nú einn á ný, ég sálarvona stari inn í ský, ég dey og great og hlae nú einn á ný, ég sálarvona stari inn í ský, Æ vertu hér á ný, til að frelsa mig. Æ vertu hér á ný, ég sakna þín.

Submitted by Iron_Wraith — Nov 11, 2025

Niflheimur skelfur, skerandi hófa hljóð Gnæfir yfir þruman nú, inn að beini nýstir í Ríður af stað, á ný, í heljargripinu Fæddur á ný sem tröll af himnum ofan Nú um langan vetur hatur herjar á Nú þokan hylur Nú þokan hylur bál Nú þokan hylur Nú þokan hylur bál Kom nú, áfram gakk, hann dó fyrir syndir sínar Hneit þar í hjartastað, guðirnir vaka í nótt Blæðir nú og fælir frá Nú er þokan fríð að sjá Nú skín í vargsins rauða kok er bíður hann Æsir ríða endilanga vetrarbraut Nú logar jörð, brennur hjörð Vítiseldar, lakagígar, krafla blæðandi Hinn hvíti ás, nú fallinn er Úlfur gleypir sól og stjörnur deyja í nótt

Submitted by Corpse Defiler — Nov 11, 2025