Подых Калi-югi

Абрываюцца путы зімовай няволі І памерлае сонца - сляпы павадыр... Крокі зімы чую я мімаволі... І наш лёс - доўгі сон крумкача... У абдымках завеі спыняецца час І адвечнае кола - нібыта імгненне... ХТО МЫ ў бяздонных вірах белай імжы? Бясконцасці снежнай (толькі) адценні... На далонях сівой старажытнай Зімы Подых адчуй Калі-Югі... Кліча вездань і прачнецца крумкач... Бясконцасці снежнай... адценні...

Submitted by VladTheImpaler666 — Jun 27, 2026