Vagevuur

Als een onheilspellend monument in de verte Een blauwe jas die in de wind danst Tussen mij en haar, een toendra van naalden Al kruipend dicht ik de afstand De zoete heroïne van hoop Haar omhelzing mijn sepulcrum Wee, je bent het zout in al mijn wonden Wee, je bent het gif dat door mijn bloed spookt Wee, de kille dood aan mijn zijde De stille vennoot in mijn lijden De les die ik maar niet leren wil Maar ik koester al mijn wonden Heb de moed opnieuw gevonden Door huid, door vlees, door spier en pees Op jou verzot tot op het bot Je bent het zout in al mijn wonden Je bent het gif dat door mijn bloed spookt Mijn zijde strop mijn diepste dal Je bent het zout in al mijn wonden Je bent het gif dat door mijn bloed spookt Je bent de waakvlam voor mijn vagevuur Voorbij de tunnel schittert licht Een helse brand door mij gesticht

Submitted by Iron_Wraith — Jun 13, 2026