Lugubrum
Album • 1997
Roshoorn vertrappelt wat het vuur heeft gespaard verzongen hout breekbaar als glas Benige handafdruk in de aarde gestempeld Hier lacht niemand mee met de ratten en raven Tot aan de horizon weent het gras lentegrijs jammert het vlees ontbindend fris Tot later, gastheer zonder ogen...
Submitted by Morgoth — Apr 26, 2025
Die Erde war gegeißelt Bis wo die Sonnestrahlen reichten schwollen die Körper an und Zerplatzten wie reife Samenkapseln grün-schwarze Gesichter starten fragend in den Himmel Der Ruf des Todes war schwach gewesen aber o so unwiderstehlich Heldenträume, durchfruchtet und zerschmettert Ruhm und Glorie ergriffen kotzend das Hasenpanier bei einem Hauch des Gestankes der manchmal eben Raben zuviel wurde
Submitted by SerpentEve — Apr 26, 2025
Er konnte ein grinsen nicht unterdrücken wandernd durch diesen Garten dieser Garten mit fremden Pflanzen Von schwarzen, gehelmten Schädeln aus sahen glasige Augen ihn an Unzählbar, wie Beeren Er konnte sich alle ihrer Todesschreie erinnern er hat sie mit Spaß leiden sehen sich ernährt mit ihren Fürchten mit endlosen Regenschauern ihre Füße und Geister verrotten lassen Jetzt war dieses Vergnügen vorbei Die Erde war endgültig gesättigt
Submitted by SerpentEve — Apr 26, 2025
Als de nacht valt stormt Hij voort gehuld in wolkenflarden Als de goden zwijgen brullen de schilden duizenden namen weerklinken de rotslawine verplettert dwazen en zwakken de Schrik ketent en verlamt de vluchtenden De Dodengeleider kijkt toe Deze reis was de moeite waard Hij zwijgt als het graf van zoveel ledematen als de nacht valt stormt Hij voort gehuld in wolkenflarden Als de goden zwijgen drinkt de bodem
Submitted by Nargaroth — Apr 26, 2025
In brandende ketenen met gouden pijlen bestookt doorheen de muggedansen Dit ijzig hart smelt niet Onder mijn schild van bladeren knarsetandend trek ik je vleugels uit kwijlbekkend knijp ik de vrolijkheid uit je zielige lichaam Het Zomermoordlied klinkt aan de oever van het meer waarin ik je vööl te lang onderdompel En als ik 's avonds aan je bekken kluivend je naam vergeet knaagt het van vinnen Zomer... Zomerstrijd!
Submitted by johnmansley — Apr 26, 2025
Dampen uit een ondiep graf verwaaien met het bladergruis De frisse wind streelt en speelt met de schaduwen Woudreuzen morren over de troep aan hun voeten Dampen uit een ondiep graf verwaaien mijn geuheugen glanzend zwart en gevleugeld zo oud als de wereld Langzaam doorkruipen Braamscheuten waar eens ogen zaten Dampen uit een ondiep graf stijgen naar de sparretoppen naar waar de regen woont En als de nacht mist brengt proef ik de aarde in mijn mond zo vertrouwd Waar eens alles begon klinken nu houten klanken wortelgepiep en groen geruis zo vertrouwd...
Submitted by Celtic Frost — Apr 26, 2025
This track is instrumental.
No lyrics have been submitted for this track yet.
No lyrics have been submitted for this track yet.
No lyrics have been submitted for this track yet.
No lyrics have been submitted for this track yet.
Mijn koninkrijk van groen groeit in mij De aanraking van varens van binnen Torens en gewelven van mijn botten overwoekerd Vergeten deuren openen naar kelders en gangen o zo donker waar het oude rot Reizen zonder einde over land en zee naar de wouden van mijn gedachten naar mijn bemoste hart De stormen van het einde de tijden doen een reusachtige Eik wankelen en mijn ribben kraken Voorbij het bladerdak de sterrenhemel De trappenwerelden waar bomen zweven en bladeren eeuwig vallen Mijn koninkrijk van groen voor altijd
Submitted by Celtic Frost — Apr 26, 2025
← Go back to Lugubrum