Resignation
Schweig stüh mei Herz Du woast es hoast wieda Åbschied nemma Sama jetz endlich weit g'nuag g’wandert Um uns're Tränen freien Lauf zan lossn? Wei hob im Horizont so noh Iangwonn jede Grenz‘ üwaschritten Mim Kopf in da Zukunft, mim Herz in da Vergångenheit Ois was zum tausendsten Mål nur Aufbruch g'wen Ois warats zum tausendsten Mål eh nur Aufbruch g’wen Owa es rean um di hod si ondas o'gfüht wia de Måle zuvua De Tränen san iangwonn zwoa gonga, owa d‘Leere de is bliem Am liabsten hätt I Tåg und Nåcht einfoch nur g'schlofn Um füa a poa Stund z'vagessen, wia du föhst Owa na, is scho guad I hob eh imma g'wusst, dassd a du iangwonn geh wiast Wia soitsn a ondas sei Jeda valosst an irgendwonn Nua des”wia” wonn wea geht Bleib‘ füa imma vo oam z‘ruck Und is an monche Tåg no schlimma Ois wia an dem wo's passiert is Vielleicht soit I a oafoch donkboa sei Um de Joahre desd ma g'schenkt host Wei wea woas, vielleicht wa I sunst Eh scho domois füa imma gong Drum trauerts ned oi z'long um mi I hob vü länga durchg’hoitn ois I woit Satz bitte ned oi zu traurig I bin eh vü länga bliem, ois I jemois vuag‘hobt hob Reats ned oi z’long um mi I woa eh de längste Zeit scho tot Wüst no imma weidaschweiffn? Lieg unsa Glück ned oi zu noh? Host nia g'lernt es zu ergreifen Füa di woas hoid doch niemois do I wünscht I warat roter Wein Und fliaßat siaß so durch dein Mund Gonz & goa in di hinein Und mochat di wie mi wieda g’sund Und mochat die wie mi endlich wieda g'sund Wos bleib‘ san Büder vo Tåge de welkten Da Geist vo sovü valorene Stunden Wos bleib‘ is a Låchen des iangwonn vahallte Und de Låst vo sovü brochne Vasprechen Da Tod singt meine Liada Wer stimmt mit ei? Da Tod singt uns're Liada Kum stimmts mit ei Wos bleib‘ san oi de laaren Worte Sovü kuntergraue, liachtlose Orte Wos bleib‘ is Aufbruch und brennate Bruckn Vawitterte Spuren im Schnee, stets in Malstrom im Ruckn
Submitted by Iron_Wraith — Jun 14, 2026
I bin ma imma no ned sicha Ob I’s bereun soi, dass I di troffn hob Owa I glaub fost, dass de Leere dafua Leichta z’ertrogn woa ois dea endlose Winta Füa di is iangwonn wieda Summa woan Nua des Eis um mi wiad niemois schmötzn Du host um Resilienz g’wusst Owa I glab nua no an Resignation Donn howi g’mocht wos vü Menschen tan Und ho ewig long an Geist noch g’jog Nua an Geist, den koma ned fonga So howi ewig wos g’suacht, des I ned ho findn kena Und wos bleib‘ is Sehnsucht Noch dem wos moi woa Owa a de stüht ma g’wiss ned No an Summa Danke nuamoi Dassd fost nix vo dem g’hoitn, wosd vasprochn host Danke nuamoi Dassd wia I di am meisten braucht hob ned füa mi do woast Owa I hob sovü Joah auf di g’woat Dass I ned woit, dassd oafoch gehst I hob sovü Joah auf di g’woat Dass I trotz oim woit, dassd ma bleibst Warum des ois bleib‘ dei Geheimnis Und mit dem konnst mochn wos’d wüst Wahrscheinlich owa hättst mi eh erst g’liebt Wenn I scho nimma längst g’wen wa Nua seid I in Tod in mei Leben lossn ho Woas I a wos es hoast zan lebn Und iangwonn wea I vielleicht a vasteh Wos des ois füa an Sinn g’hobt hod Wia, de uns wia anscheinend einst so sehr g’liebt hom Wei in meim Herzen tobt a Kriag Den I nua schwa no g’winga ko Und wonnst a Loch in deim Herzen host Donn muast as a mit iangwos fülln Nua a Herz is koa Kistn, de iangwonn voi is Na, es wird greßa, je mehr ma liebt Drum wirst du eines Tåges einsam sei I wahrscheinlich tot, owa zumindest nia einsom I hob hoid oiwai glaubt, de Låst da Wödt Losst si bessa zu zweit auf uns’re Schuitan trogn Nua werd de ähnlich uns’re Fotoalben Boid a nuamehr a Gallerie da Toten sei Owa Nostalgie is hoid a nix ondas Ois a Zeitvertreib füa vawirrte Leit De da Zukunft ned üwan Weg traun Und so nua no vo ernare Erinnerungen zerren Und a dei Nåm wird boid nimma mehr sei Ois a Schreckg‘spenst aus da Vagångenheit Und a du wirst niemois mehr, niemois wieda Mehr sei für mi ois a poa Zeilen, in meine traurigsten Liada 191 Tåg Vazweiflung, Tod & Trauer Oi auf oamoi Oi füa di
Submitted by Iron_Wraith — Jun 14, 2026