Fluisterwoud
Album • 2009
Ver in het zwart en giftig woud Door doden van vergetelheid Is mijn heilig hart aan Satan trouw Aan mijn leven komt geen eind Takken van eiken vertellen mij Getekend op sterrenlucht Dat mijn wapen in aanslag moet zijn Het volgende lijk dat ben jij Ver in het bos riekt men de doden Over wie men zegt dat monsters hen hebben vermoord Stemmen over godverlaten zoden Worden door demonen gehoord De zomerse regen verteld mij dat de sporen snel weg zijn Als je onder de grond ligt te rotten In een graf dat nooit bezocht werd Op mij na als de klok na twaalf slaat Dan pis ik op je grafzerk Ik hoorde van de bomen om me heen Dat duizend steken jou laten dalen In de albrandende gloed van Hel Waar ik jou de eeuwigheid in sla Je ziel verkracht voor hij bij god komt Laat alle hoop varen Als engelenzang verstomdt Ben jij als miskraam geboren
Submitted by NecroLord — Apr 26, 2025
Met het duister vaart de kwade wil Over het kerkhof onder manestralen Waar stilte zingt over de dood Valt een gestalte over de graven Voor het krieken van de dag Eert schennis zich in duivels gelach Demonen betreden de heilige grond van god Vergeten in schaduw loert wraak op het moment Waar ieders ogen zijn gesloten De vuist van Satan ontfermt zich over de kerk Gebroken beenderen, stukken grafzerk Sieren de poort naar hemel Met kwade wil valt het duister neer Tussen manestralen over het kerkhof Waar dood huilt in stilte Worden de graven gestolen Daglicht onteert gelach bij heiligschennis
Submitted by Pestilence — Apr 26, 2025
Ik huil in de nacht Naar de maan als een wolf Die naar zijn prooi lacht Dood komt met een glans De bliksem danst Op het lemmet Voor het bloed vloeit van het lam van god Over de met mos bedekte rottende veengrond Waar ik de duivel vereer van schemer tot morgenstond Heilig altaar Van knoken Het noorden verwacht mijn roep Onder de sterrenhemel getekent in de draak Waar ik het mes laat glijden en de maagd haar kreet slaakt De gulde snede Die even verbind Met mijn onsterfelijkheid Als geest en in Hel Demoon van Hem Is mijn heerlijkheid Een god Gevangen op aarde Verlost in het vuur Door de gang van geheugen die de gezichten draagt van hen die stierven zodat ik mijn leven als mens door het geven van bloed snel mag vergeten in de krochten van de vlammende Hel
Submitted by NecroLord — Apr 26, 2025
In 't holst van de nacht Trekken de heksen door de vennen Waar de Sabbat op hen wacht Om het leven te verlengen Van de koning in het woud Die ver verborgen leeft Als oer zo oud Allen rond die oudste eik Diep in het woud der beesten dansen dronken om die ene boom Als een van de woudgeesten Voor ons schijnt de maan om krachten te wekken Die diep varen in de zee van Chthrahl Toornig en grimmig, de dood zal weer wijken Voor de man die nimmer sterven zal In 't holst van de nacht Trekken de heksen door de vennen Waar de Sabbat op hen wacht Om het leven te verlengen Van de koning in het woud Die ver verborgen leeft Als oer zo oud Met de wind wedergekeerd
Submitted by VladTheImpaler666 — Apr 26, 2025
Hoemannen draven dorstig voort door 't groene loof Tot met de tanden bewapend in 't oog voor roof Goud is alles wat ons voerder Walrick bemind Jaren van teistering Gekropen over 't vennenland De vrede van 't volk Werd samen met de oogst verbrand Heribertha Rovers dochter Stralend als ochtendgloren Parel van de diepste zee Met een vloek was zij geboren Ziekte sleepte haar toekomst mee Zij sliep met de dood Haar vader viel troosteloos Dat de druide hem had geboden Of hij het rechte pad verkoos Haren, zijde zacht, snoerden de Arm van de woudreus De schone Heribertha genas dankzij Walrick's nobele keus De top van de eik toonde 's nachts een lichtende troon Daar komen Hoemannen belust met wraak, vol haat, kwaad en toorn
Submitted by MetalElf — Apr 26, 2025
Gij zwart gevederde heraut Vriend van de komende duisternis Met een kras die mijn oren streelt En ogen die diep in het hart kijken Ik bemin het zicht van je op 'n graf Waar je geesten drijft door de poorten Hoor ik besterfelijk gelach Daar luid op een graf En het fladderen Van vleugels nog zwarter In de schaduw van de maan Zie ze komen, zie ze gaan Wijze wachters van de goden Breng mij verder In het rijk der doden
Submitted by Finntroll — Apr 26, 2025
De bezetene Is een zwarte juweel in de hand van Satan Een oog dat niet slaapt Daarin daglicht dooft Hij die gevoed moet worden met de tranen van christus Wanneer het graf breekt En smelt in mijn donker wezen Engelen weerhouden mij niet om heilige grond te verzieken Ik ben te giftig voor de wil van god De kots der kerkgangers Weerspiegelt mijn karakter Ik ben het onvermijdelijk gevolg van de mensheid Een mensverterend monster gedrenkt in de stroop van zwarte magie
Submitted by Immortal — Apr 26, 2025
← Go back to Fluisterwoud