Mze Ukunisa
Pikri gait’atsa dilis karishkhalma Me ase vseirnob neli siarulit Sulshi uimedo sivrtse gaishala Gachnda musik’idan kari sinanulis Isev shrialia, krian es gedebi Me shen ganshorebas ukhmod gavalebdi Mkholod mart’oobis dgheebs vegebebi Mkholod sichumea chemi k’avaleri Albat megobarma sadghats gamikhsena Rogorts ghameebis mier gadamts’vari Akhla k’uboshi var, gulma daisvena Momdevs p’rotsesia, chumi tanamgzavri Albat samarestan vardi mravalia Albat mariamits t’iris tavdakhrili Mtvare mdumarea da tsa maghalia Modis gateneba, rogorts baldakhini... ფიქრი გაიტაცა დილის ქარიშხალმა (მე ასე ვსეირნობ ნელი სიარულით). სულში უიმედო სივრცე გაიშალა, გაჩნდა მუსიკიდან ქარი სინანულის. ისევ შრიალია, ქრიან ეს გედები, მე შენ განშორებას უხმოდ გავალებდი. მხოლოდ მარტოობის დღეებს ვეგებები, მხოლოდ სიჩუმეა ჩემი კავალერი. ალბათ მეგობარმა სადღაც გამიხსენა, როგორც ღამეების მიერ გადამწვარი. ახლა კუბოში ვარ, გულმა დაისვენა, მომდევს პროცესია, ჩუმი თანამგზავრი. ალბათ სამარესთან ვარდი მრავალია, ალბათ მარიამიც ტირის თავდახრილი. მთვარე მდუმარეა და ცა მაღალია, მოდის გათენება, როგორც ბალდახინი…
Submitted by johnmansley — Apr 26, 2025
Darcha sikharulis mkholod mogoneba Da chemi dgheebi krian p’ep’lebivit Lurji saghamoa, modis daghoneba Da grdznobis k’otsonze chumad viperplebi Ra mts’area ase drois gagrdzeleba Es tetri tsremlebi da glova chemia Ra vkna, me tskhovreba isev medzneleba Da ts’itel q’vavilebs t’q’via mirchevnia Samarisk’en mival mk’vdari survilebit O, chemi sashveli albat ar ikneba Tvalebi krebian, me nela vilevi Da chemi ighbali its’vevs dapikrebas Da gaprinda lotsva tsidan monaberi Dao, movikantse me ghamis tenebit Akhla kveq’anaze ar msurs araperi Ar msurs araperi, garda mosvenebis Me chemi imedi sadghats shors mgonia Da sichume isev sasaplaozea Guli – samarea, grdznoba – k’otsonia T’ani – simdzimea, suli – kaosia... დარჩა სიხარულის მხოლოდ მოგონება და ჩემი დღეები ქრიან პეპლებივით. ლურჯი საღამოა, მოდის დაღონება და გრძნობის კოცონზე ჩუმად ვიფერფლები. რა მწარეა ასე დროის გაგრძელება, ეს თეთრი ცრემლები და გლოვა ჩემია. რა ვქნა, მე ცხოვრება ისევ მეძნელება და წითელ ყვავილებს ტყვია მირჩევნია. სამარისკენ მივალ მკვდარი სურვილებით, ო, ჩემი საშველი ალბათ არ იქნება. თვალები ქრებიან, მე ნელა ვილევი და ჩემი იღბალი იწვევს დაფიქრებას. და გაფრინდა ლოცვა ციდან მონაბერი, დაო, მოვიქანცე მე ღამის თენებით. ახლა ქვეყანაზე არ მსურს არაფერი, არ მსურს არაფერი, გარდა მოსვენების. მე ჩემი იმედი სადღაც შორს მგონია და სიჩუმე ისევ სასაფლაოზეა. გული - სამარეა, გრძნობა - კოცონია, ტანი - სიმძიმეა, სული - ქაოსია...
Submitted by Nargaroth — Apr 26, 2025
Albat mova dro – shents aintebi Akhla dardebis mdzime ts’utia Mits’as adgia tsa garindebit Da es kveq’ana titkos q’utia Aris sitsotskhle, sik’vdilits aris Adamianis bedi k’rulia Dadumebuli k’idia zari Da titkos zari saq’dris gulia Me ase vpikrob, ghamdeba k’idets Albat landebits male movlian Dgas saplavebis mts’vane simshvide Da ek’lesia titkos tovlia ალბათ მოვა დრო - შენც აინთები, ახლა დარდების მძიმე წუთია. მიწას ადგია ცა გარინდებით და ეს ქვეყანა თითქოს ყუთია. არის სიცოცხლე, სიკვდილიც არის, ადამიანის ბედი კრულია. დადუმებული კიდია ზარი და თითქოს ზარი საყდრის გულია. მე ასე ვფიქრობ, ღამდება კიდეც, ალბათ ლანდებიც მალე მოვლიან. დგას საფლავების მწვანე სიმშვიდე და ეკლესია თითქოს თოვლია.
Submitted by Cyberwaste — Apr 26, 2025
ასე თავდება ჩემი ცხოვრება, იქ დუმილია და ქალი ცხოვრობს. მწყურია ზეცის გამოთხოვება, მთვარესაც მინდა გამოვეთხოვო. მგონია ეს დრო სიკვდილს მავალებს, ვწევარ და მინდა გავიდე ველად, ვწევარ და კივის შორს ორთქლმავალი, კივის და თითქოს თხოულობს შველას. სიცოცხლე ქრება, მე რაღაც მშველის, ქსელში გავები, როგორც ობობა. მე ახლა ვწევარ და სიკვდილს ველი, ეს ისევ კამოს სავადმყოფოა. ავად ვარ, თუმცა სიცხე კლებულობს, თქვენც დაიღალეთ, ჩემო მკლავებო. მშვიდობით, მთვარევ, გაყვითლებულო, მშვიდობით, ზეცავ და ვარსკვლავებო. Ase tavdeba chemi tskhovreba Ik dumilia da kali tskhovrobs Mts’q’uria zetsis gamotkhoveba Mtvaresats minda gamovetkhovo ...Mgonia es dro sik’vdils mavalebs... ...Vts’evar da minda gavide velad... Mgonia es dro sik’vdils mavalebs Vts’evar da minda gavide velad Vts’evar da k’ivis shors ortklmavali K’ivis da titkos tkhoulobs shvelas Sitsotskhle kreba, me raghats mshvelis Kselshi gavebi, rogorts oboba Me akhla vts’evar da sik’vdils veli Es isev k’amos savadmq’opoa Avad var, tumtsa sitskhe k’lebulobs Tkvents daighalet, chemo mk’lavebo Mshvidobit, mtvarev, gaq’vitlebulo Mshvidobit, zetsav da varsk’vlavebo Ase tavdeba chemi tskhovreba Ik dumilia da kali tskhovrobs Mts’q’uria zetsis gamotkhoveba Mtvaresats minda gamovetkhovo Gamovetkhovo Gamovetkhovo Gamovetkhovo Mtvaresats minda gamovetkhovo
Submitted by SerpentEve — Apr 26, 2025
საღამო ამნაირ სახის დარდივით გაჩნდება ისევ. დაო, ვგრძნობ გრიგალის ძახილს, დაო, ვგრძნობ წამების მიზეზს. გათავდა ცრემლების თოვა, ო, ხსოვნას რა ნელა ძინავს. და თეთრი ქალწული - გლოვა ეცემა სისხლიან მინას. და ირგვლივ სამარეს უვლის ფარული სურვილის ლანდი. და ჩემი მწუხარე სული მსგავსია დათოვლილ სანთლის. ეს მხარე ღამდება, რადგან ცისფერი იმედი მიდის. როგორი სიჩუმე დადგა, ო, როგორ ჩამოწვა ბინდი!.. მე წავალ სხვანაირ სახით, ჩემს წასვლას დიდება მისდევს. დაო, ვგრძნობ გრიგალის ძახილს, დაო, ვგრძნობ წამების მიზეზს. Saghamo amnair sakhis Dardivit gachndeba isev Dao, vgrdznob grigalis dzakhils Dao, vgrdznob ts’amebis mizezs Gatavda tsremlebis tova O, khsovnas ra nela dzinavs Da tetri kalts’uli – glova Etsema siskhlian minas Da irgvliv samares uvlis Paruli survilis landi Da chemi mts’ukhare suli Msgavsia datovlil santlis Es mkhare ghamdeba, radgan Tsisperi imedi midis Rogori sichume dadga O, rogor chamots’va bindi! Me ts’aval skhvanair sakhit Chems ts’asvlas dideba misdevs Dao, vgrdznob grigalis dzakhils Dao, vgrdznob ts’amebis mizezs
Submitted by Warbringer — Apr 26, 2025
ახლა უფრო ხშირია შეცდომების დაშვება, ახლა მოდის ივნისი, ირგვლივ მწვანე მოლია. ჩემი წმინდა სახელი პოეზიას დარჩება, ჩემი გული და სისხლი - ეს “Memento mori”-ა. დღეს სამია ივნისის, მინდა იყოს ცამეტი, ჩემს გარშემო ციხეა - მწუხარების სავანე. რომ მდომოდა სიცოცხლე, სიკვდილს არ ვიწამებდი, მიწა არ იქნებოდა ჩემთვის შავი სამარე. სადღაც მთასთან იწვიმა, სადღაც მთაზე ბურია, ამნაირი ღიმილი უწინ მე არ ვიცოდი. ახლა მე ცას ვუცქერი, ცაზე ანთებულია ვარსკვლავები - სიმბოლო თეთრი მარადისობის. ახლა რა ვქნა არ ვიცი, მე როდესაც ასე ვარ, როცა სულს ეპარება აჩრდილები სიბერის. მე ძლიერი ტალანტი, ზეციური არსება, ჩემი ნაზი სამშობლო - ლაჟვარდები ცისფერი. რა ვქნა, შავი ღამეა, მძიმე და უსაშველო, მახსოვს ჩემი სოფელი, მისი ყრუ ადგილები. ახლა რაღაც სხვა მინდა, რაღაც სხვა, უსახელო, რომ დაღუპვა მომელის, ვიცი დანამდვილებით. ნელა გადის დღეები და ძნელია გარჩევა, მე, ძვირფასო, ვერ მოვალ, გზა შენამდე შორია. ჩემი გვარი: გრანელი - პოეზიას დარჩება, ჩემი გული და სისხლი - ეს ”Memento Mori”-ა. Akhla upro khshiria shetsdomebis dashveba Akhla modis ivnisi, irgvliv mts’vane molia Chemi ts’minda sakheli p’oezias darcheba Chemi guli da siskhli – es “Memento Mori”-a Dghes samia ivnisis, minda iq’os tsamet’i Chems garshemo tsikhea – mts’ukharebis savane Rom mdomoda sitsotskhle, sik’vdils ar vits’amebdi Mits’a ar ikneboda chemtvis shavi samare Sadghats mtastan its’vima, sadghats mtaze buria Amnairi ghimili uts’in me ar vitsodi Akhla me tsas vutskeri, tsaze antebulia Varsk’vlavebi – simbolo tetri maradisobis Akhla ra vkna ar vitsi, me rodesats ase var Rotsa suls ep’areba achrdilebi siberis Me dzlieri t’alant’i, zetsiuri arseba Chemi nazi samshoblo – lazhvardebi tsisperi Ra vkna, shavi ghamea, mdzime da usashvelo Makhsovs chemi sopeli, misi q’ru adgilebi Akhla raghats skhva minda, raghats skhva, usakhelo Rom daghup’va momelis, vitsi danamdvilebit Nela gadis dgheebi da dznelia garcheva Me, dzvirpaso, ver moval, gza shenamde shoria Chemi gvari: graneli – p’oezias darcheba Chemi guli da siskhli – es “Memento Mori”-a
Submitted by Corpse Defiler — Apr 26, 2025