Balans
Waardeloos en klein Is wat wij allen zijn Verzwolgen door schijn Van een lijfelijk festijn Gebonden aan deugden Die tegen ons heug in Al badend zijn vreugd vindt In ‘s werelds venijn Dolend in een eindloos spiraal Immer neerwaarts gedaald En alles wat goed is In zelfhaat verdwaald Leger en leger Voelt men zichzelf De goedheid vergeten In wat men vertelt Verbrand De ziel in de hand De geest aan de kant Zodat ‘t wezenlijke verzandt ‘t Is wrang Wederkerend klaagzang reflex op de angst Oog om oog, tand om tand En al dat wezenlijk is Wordt door ‘t oog gemist In een leugen verkwist Verdwaald Uit de ratio gehaald paradoxaal De kameel door de naald Onterend Belerend Het zelfoordeel zielverterend De gruwel De misdaad De geest die zichzelf geselt en slaat Waardeloos en klein Is wat wij allen zijn Gebonden aan deugden Die tegen ons heug in Al badend zijn vreugd vindt In ‘s werelds venijn Laat me Laat me Laat me maar alleen Vergeet me Vergeet me Laat mij maar alleen Waardeloos en klein Is wat wij allen zijn Onszelf conserverend in zelfverkozen pijn Gebonden aan deugden Die tegen ons heug in Schijnbaar de uitweg zijn En alles dat wezenlijk is Wordt altijd door’t oog gemist Ja, alles Wat wezenlijk is wordt altijd door het oog gemist Afgestoten weg geschoven En verdronken in gif Waardeloos en klein Waardeloos en klein Slaaf van ‘s werelds vergankelijk venijn
Submitted by SerpentEve — Jul 05, 2026
Neem Bewonder Verlies Leef zonder Neem de leidraad Weef je eigen touw Smeed het uitzicht Stap voort in het grauw De dageraad breekt aan En breekt het zwerk open De waas zal ooit vergaan Althans, dat mag men hopen Voel Verwonder De storm De donder Neem de leidraad Weef je eigen touw Smeed het uitzicht Stap voort in het grauw De dageraad breekt aan En breekt het zwerk open De waas zal ooit vergaan Zolang je door blijft lopen De wind die zal je geselen De regen maakt je traag De wijfeling blijft prevelen Hoopt dat je je verdwaasd ‘t Heden moet zich nog ontwaren ‘t Verleden is verdwaald Hoe het spel ook ontaard Ben jij het die bepaalt? De druk speelt met je oren ‘t Tumult dat maakt je doof ’t Kompas is reeds verloren En je laat het zijn beloop De donder imponeert en doodsangst zal het preken Het bulderen, zijn kracht zal echter nimmer iets afbreken Gedachten blijven geselen Je treurnis houdt je traag De twijfel laat je prevelen Je maakt jezelf de dwaas De twijfel en de zekerheid zijn beiden corpulent Herinner je de sterflijkheid Van beider exponent Want de dood zal je beminnen Hij die nooit vergeet Hij zal je voor zich winnen en staat altijd gereed De dood zet elke voetstap Die je zet berustend mee ‘Zal de storm zijn tol gaan eisen Wordt dit dan zijn congé?’ Ik zal mij toch niet laten kisten De hel is warmer als ik leef ‘t Is ik die mij mijn leven geeft De wind die zal me dragen De regen is te traag De twijfel zal ik achterlaten De waas die wordt vervaagd ‘t Heden moet zich nog ontwaren ‘t Verleden is verdwaald Hoe het spel ook ontaard Ik ben het die bepaalt. ‘t Heden moet zich nog ontwaren ‘t Verleden is verdwaald Hoe het spel ook ontaard Ik ben het die bepaalt. Neem Bewonder Omarm Leef zonder Neem de leidraad Weef je eigen touw Smeed het uitzicht Stap voort in de dauw De dageraad breekt aan En breekt het zwerk open De waas zal snel vergaan Zolang ‘t niet blijft bij hopen Voel Verwonder De storm De donder
Submitted by SerpentEve — Jul 05, 2026
Alleen Worden Wij Geboren Alleen Sterven Wij Sterk Verborgen ’t Sluimert Willoos voort Wrok Gekoesterd Behaagd Etterend, bloedend, vermaard Een tempel De godheid Gewijd aan De zotheid Verdorven De leegte Die het achterlaat Alom Vergeten Dor en desolaat De ondeugd Het zijn Het euvel De pijn Verdorven De leegte Die het achterlaat Alom Vergeten Dor en desolaat Het vuur van macht is grenzeloos Alles vergaat een smartendood Wat niet brandt stikt hulpeloos Wat nog blijft dat wordt verstoot Geboren wordt de mens alleen En ook zo gaat hij van ons heen Geboren in ondeugd Geboren in wrok Verdorven De leegte Die het achterlaat Alom Vergeten Dor en desolaat Geboren wordt de mens alleen En ook zo gaat hij van ons heen Geboren in ondeugd Geboren in wrok Verdorven De leegte Die het achterlaat Alom Vergeten Dor en desolaat Het vuur van macht is grenzeloos Alles vergaat een smartendood Wat niet brandt stikt hulpeloos Wat nog blijft dat wordt verstoot Geboren In zonde Geboren In wrok Geboren Geboren Geboren
Submitted by SerpentEve — Jul 05, 2026
(<em>Instrumental</em>)
Submitted by SerpentEve — Jul 05, 2026
De armoe van de psyche Citeert een sterk verhaal Zijn afgunst zal hij wiegen Totdat de geest verdwaalt De kracht van de ratio Verliest zijn grip opeens Het zwarte dal van weerzin Opent zich meteen Woorden zijn de wind En slaan hard om zich heen Hieronder dansen de doden Verloren en ontheemd Hierboven zal ik dansen Boven angst en vrees Op zoek naar de nuance Tussen ratio en geest Balans is de noodzaak In de klucht van het bestaan Hierboven zal ik dansen Met angst als mijn kompaan De wind maakt zijn avance En zwierend blijf ik staan Balans is de noodzaak In de klucht van het bestaan Al dansend boven de afgrond sluit ik mijn ogen en laat ik mij gaan Ben ik vrij Wanneer alles laat vallen Ben ik vrij Als ik alles ontvlucht Ben ik vrij Als ik al schertsend en lallend Het koord doorsnijdt Op zoek naar tranen van geluk Ben ik vrij Als de tijd mij komt halen Ben ik vrij Als de aard mij ontbiedt Ben ik vrij Als ik eindloos blijf dwalen Ben ik vrij Als de tijd mij ontziet Gezegend zij De mens die kan dwalen Gezegend zij De mens die niets ziet Gezegend zij De mens die zijn kwalen Tegen tij En ontij niet ziet Want zij zijn vrij Tot de tijd hen komt halen Zij zijn vrij Tot de aard hen ontbiedt Maar is men vrij Als men niks kan verklaren Geen reveil Tot de geest zich vervliedt Mijn ogen reeds gesloten Schreid ik voorzichtig voort Angst en trots als mijn devoten De tweestrijd dobbelt met het koord De scepsis zielverterend De tijd is niets ontziend Nog immer balancerend Ik zal mijn schaduw zien Mijn ogen reeds gesloten Schreid ik nog immer voort Ik zal het koord belopen Totdat de ochtend gloort Zijn wij vrij Tot de tijd ons komt halen Zijn wij vrij Tot de aard ons ontbiedt Zijn wij vrij Zolang wij mogen dwalen Zijn wij vrij Zolang de tijd ons ontziet Ik waan mij vrij Tot de dood mij komt halen Ik waan mij vrij Tot de aard mij ontbiedt Ik waan mij vrij Tot het koord mij zal falen Ik waan mij vrij Tot ik mijn balans verlies De kunst van de psyche Zijn woorden zijn de wind De storm zal blijven briesen De afschuw is zijn kind De ratio de leidraad Gedragen door de ziel Verbonden als een eenheid Het maakt de dans stabiel Hierboven zal ik dansen Boven angst en vrees Op zoek naar de nuance Tussen ratio en geest Balans is de noodzaak In de klucht van het bestaan Hierboven zal ik dansen Mijn balans als mijn kompaan De wind maakt zijn avance En zwierend blijf ik staan Balans is de noodzaak In de klucht van het bestaan Al dansend boven de afgrond Sluit ik mijn ogen en laat ik mij gaan
Submitted by SerpentEve — Jul 05, 2026