Carpe Noctem
Á kúptum hæðum standa steinaltari þau rísa mót stjörnunum Plánetur raðast stundin upp runnin Hún bíður þín Fordæðuskapur sá svarti seiður kveðinn úr forneskju Samgrónar huga okkar Martraðir veruleikans Lát hliðið opnast Myrkradróttinn! Þúsundeygða forneskja! Rís úr djúpi drauma þinna! Rís frá sjávarsvefni! Hliðið, lykillinn og vegurinn Hún leggst Steinaltarið opnast Svart sæði mengar óspillta jörð Hulin andlit annars heims blómstra í þokunni Öskrandi illgresi tenntir fálmarar Myrka plánetan rís Dregin úr draumdýpi á beinhvítar strendur Klakin úr fölri mánaskurn martraðir djúpsins Hugarfóstur, vargur í mannsmynd í kviði hennar Blóðug systkini mín heyr kall mitt! Leynist handan við heimsins mynd allt sem er; eitt er allt Myrk opinberun gleypir huga minn Við dreymum heiminn á ný Við köllum! Hliðið, lykillinn og vegurinn Hugur þinn minn hold þitt er mitt!
Submitted by Nargaroth — Jun 18, 2026
Heyrið og hlustið því tekið hef ég mannshjartað til hvers er sá sláttur? Lífsins óður sem sóað er á vanvita ykkar huldi máttur Vaknið! Ykkur var ei gefin önd úr engu Aurgelmis sála var ykkar andi Sól er í úlfakreppu auga mitt á himni upp lokið rísta skal svartrúnir sjö á níðstöng Ásgarðs Við rístum þær á! Og völdum Fenrisfesti að slitna! Ginnsvikul goð ykkur gera að krjúpa Blekkingar Bölverks loks burtu víkja! Sól tér sortna sekkur fold í mar Rök ragna er lausn manna Jörð byggð úr Ýmis holdi fólkslíf úr jötunsönd Miðgarður verk násmiða Ha! Jötunbornar eru ættir manna. Frelsunin frá kúgun guða og kvöl sálar er hugsunin Hvað er með mönnum? Hvað er með þursum? Er munur þar á? Ása er lævi og lygar Jötna er heift og hefnd Hvað er með þursum? Hvað er með mönnum? Er munur þar á? Harðstjóra lát ekki lynda, því hetjan sig aldrei beygir Þursinn þreyjar við vinda, þrællinn hlýðir og þegir
Submitted by Nargaroth — Jun 18, 2026
Þögul för vegurinn þakinn þyrnum þrír varðmenn blóðþyrstir, blindir Hljóður læðist hjá þagmælskan þrúgandi gulls ígildi Skerandi ljós blindar mig læstar dyr standa mér opnar Leiðin handan liggur djúpt í frjálsu falli ég glatast Hugdjarft flón sleppir hiklaust taki ráfandi, villtur að útgönguleið Vitund mín klofnar dauðinn fölnar sandur stundaglassins seitlar úr höfði mér Auga mitt sokkið hálfur í þessum heimi Líflaus tóft fær séð sem mönnum er hulið Aftaka dyggðar réttlæti fullnægt Flugnasuð, vein manna Myrkur geislabaugur krýnir höfuð mitt Augu þín tendruð, dómsdagsbálið --- Fjarri harmi ásýnd þín yljar mér Leggst upp að barmi djúpt í faðmi þér Blóðug mein af heljarskörum hylltur Ástríðukvein Trylltur Og ég herði að kverkum þér koss okkar mettaður dreyra Og þú herðir að kverkum mér hvíslar mér hröfnum í eyra! --- Átthyrnda sól! Kallaðu nafn mitt! Morgunstjarnan hungrar Níu dagar og níu nætur blóð kallar á blóð Gegn níu hlið, hrjáður hef ég gengið dyggur sem völvuþráður í nálarauga liggur Frá skuggaós streymir allur minn styrkur Það skærasta ljós skapar dýpsta myrkur
Submitted by Nargaroth — Jun 18, 2026
Takið upp kyndla og berið eld að í nótt skal kirkju brenna! Enginn verður óbrenndur biskup Miskunn mun ei finna! Sem eldur um sinu ráðumst við fram að ösku kristsvé verður! Elds tunga dóma mun fella Miskunn mun ei finna! Brennufár geisar um jörð alla Hreinsunareldurinn mun burt svíða kristið böl og veikleika! Svartur reykur rís! Tökum aftur það sem er okkar! Takið upp kyndla og berið eld að í nótt skal kirkju brenna! Enginn verður óbrenndur biskup Miskunn mun ei hér finnast! - Askan stígur upp til himna. Drottins fé kennir á biti úlfa Salti er stráð í jörðu þessa ekkert mun hér rót festa
Submitted by Nargaroth — Jun 18, 2026