Brutus
Album • 2003
Weet je wat ik graag zou willen Een dolk verzinken tussen jouw heerlijke billen Liefst op zieke , brute wijze En me dan bedienen van jouw spijzen Graaiend met mijn klauwen door al dat vlees Een ziekte waarvan ik nooit meer genees De ideale partner voor een avondje genot Jouw organen zijn het, waarop ik ben verzot Bloedende wijven Bezorgen me een stijve KUTSNOL Ik nagel je aan een paal Ga met je eer aan de haal Ik snij je open, snol Waar is mijn bijl Dan hak ik je borstkas open Nadat ik het bloed uit je stompen heb gezopen Ik ruk je hart eruit Eindelijk vergaan, dat onkruid Mag ik jou mijn sletje noemen? En je in je nekje zoenen Om het vervolgens te breken Nadat je bent bezweken Bloedende wijven Bezorgen me een stijve KUTSNOL
Submitted by The Void — Apr 25, 2025
Mijn offer heb ik in mijn zicht Ze wandelt in het avondrood Als ik mijn botte bijl richt Sterft zij een bloederige dood De vodden ruk ik van haar lijf De vellen scheur ik van haar lijf De hompen snij ik uit haar lijf Het bloed gutst uit dit teringwijf Nakend ligt zij wijdgespreid Haar snee nat van de spetterschijt Die gleuf wil ik al lang niet meer Het is haar ster waar ik mijn zwans in peer Als ik neerkijk spuit ik van de schrik De korsten zitten op mijn pik Mijn lul is van die reet nog warm Die schurft komt uit haar endeldarm
Submitted by SerpentEve — Apr 25, 2025
Als je hem beroert ben ik al verhit Je zachte huid… alles tintelt… m'n hoogtepunt Mijn vleesgeworden paringsdrift Reikt tot ver boven jouw grip Daar spoelt de eerste vloedgolf al Jij weet wat ik wil Nooit heb jij geen zin Geen vrouw gaat zo tekeer als jij Anderen voldeden niet Dood brachten ze me meer genot Jij bent er altijd Mijn barbaarse deel, perforeerde keel Dat kan nog niet op tegen jouw wurghouding Het was ook eens anders Ik had een tekort Kutjes werden snel beurs Ze moesten het ontgelden Frustratie werd mijn moordlust Het dreef mij tot het uiterste Ik snee haar snee eraf nam hem op mijn knuppel Incompleet Mijn brutertje paal Was te veel voor mijn harem Je hielp ze om het leven Het is niet jouw fout Ik was je in onschuld Geen vrouw gaat zo tekeer als jij Anderen voldeden niet ik neem het recht in eigen hand Jij bent er altijd
Submitted by The Void — Apr 25, 2025
Een daverend -borrelend in mijn paal- orgasme -dient zich aan- Terwijl mijn ballen -botweg onbeschoft- tegen je billetjes slaan Je kutje is helemaal opgezwollen Ik laat je knopje tussen mijn vingers rollen Mijn kloppende speer krijgt nu ruim baan Dus laat jezelf maar helemaal gaan Twee lippen die mijn lul omsluiten Zorgen dat ik krachtig in 't rond ga spuiten Ik maak je blij met mijn gelei Ik stort het uit over je bilpartij Ik bedelf je onder mijn witte goud Want dat is waar jij zo van houdt Ik voer het tempo op Ik stoot mijn blanke sabel dieper Neuken dan, pephoer Mijn borrelend zaad Flitst over je gelaat Een tintelende fantasie Die me niet zomaar loslaat Je tong danst over mijn eikel en schacht Oh wat zalig, hier heb ik lang op gewacht Ik neuk je nog wat sneller, geef extra gas Het was nog lekkerder geweest als je nog in leven was
ACHTER DE KELDERDEUR WEERKLINKT DE PIJN IK BETWIJFEL OF JE NOG LANG IN LEVEN ZAL ZIJN DAGENLANG WERD JE AL GESTRAFT IN EEN WERELD ZONDER JOU IS IEDEREEN BETER AF ZE WIST NIET WAAR ZE HET ZOEKEN MOEST MIJN BIJL ZAT IN HAAR KUTJE VASTGEROEST IK VERLUSTIGDE MIJN FANTASIE AAN HAAR IK WIST NIET DAT ZE VERGING VAN DE PIJN 'K WIST NIET DAT MIJN LID TE GROOT ZOU ZIJN 'K STOOTTE IN ELKE OPENING VERZET WAS NUTTELOOS GEBONDEN AAN DE PIJNBANK ZE SPARTELDE MAAR HET MOCHT NIET BATEN ZE HEEFT ME GESCHOPT EN GESLAGEN MAAR NOG ZOU IK HAAR BELAGEN HAAR LAATSTE STRAF MOEST ZE NOG ONDERGAAN JE GEGIL BRENGT MIJ IN MINEURSTEMMING DAAROM HAK IK JE IN TWEE GENOT WIL IK NOG LANGER DUS EIS IK EEN TROFEE HAAR LEVENLOZE LICHAAM STAARDE MIJ AAN ZE HAD WEDEROM EEN ZONDE BEGAAN LIJFSTRAF HOOFD ERAF ik heb je GESCHOPT EN GESLAGEN NOG ZAL JE MIJ BELAGEN MET JE ZACHTE SLOKDARM TOT JE ONTBONDEN BENT
Submitted by Sexy Gargoyle — Apr 25, 2025
Hete pomperd, goedgelovig, overbodig. Uitschot, loeder... afhankelijk van mij Hoerig, grijpgraag, overspelig wicht Zelfs als ik naar binnen glij maak je wrevel los in mij Zelfrespect jou onbekend, ongewenst als een kankercel. Deerniswekkend, hard genomen, volgespoten. Pekkig, zielig, leugenachtig: vrouw! Ben ik dan de enige die het ziet? De zwakke schepsels die slechts goed zijn voor niks brengen niets dan leed. Pekkig neukgat, zielig wezen. Weerzinwekkend... dood. Steeds als ik je torso spies, en mijn frustratie bot vier....Lust: mijn enige emotie. Doelwit verminkt, overmeesterd, bruut vernederd. Je zal boeten...sterf teef!
Submitted by Sexy Gargoyle — Apr 25, 2025
wat jij wilde was mijn doelen blokkeren Wat jij niet wist was dat mijn ziel daarop kon teren Wat ik wilde kon jij me niet geven Met Doodsvrees is hoe jij verder moet leven Doodsvrees Jij bent degene die mijn woede voedt Jij bent zo triest, ik plet je onder mijn voet Doodsvrees Jij bent degene die mijn woede voedt Jij bent zo triest, ik plet je onder mijn voet Het ligt in jouw aard mijn dromen te vergallen Het ligt in mijn hart je kop eraf te knallen Ik voed jouw vuur, dag in dag uit Ik kijk uit naar wanneer ik op je graf schijten mag Jij bent degene die mijn woede voedt Jij bent zo triest, ik plet je onder mijn voet DOODSVREES
Submitted by Corpse Defiler — Apr 25, 2025
Ik ontwaak met een reuze ochtendpaal Ik werd gestoord in mijn natte droom door Een warm vrouwenlichaam Kuthoer, nu zal het je bezuren Zet je maar schrap want je krijgt veel te verduren Ik kwel, ik folter en martel je voor uren Schreeuw wat je wil, ik heb toch dikke muren Ik verwen je met een kettingzaag Ongevraagd of ongevraagd ik ruk je hart eruit Jij sterft terwijl ik klaarkom en spuit De overblijfselen Van deze straflijfselen Blijven niet onbemerkt Want jij wordt grafbezerkt Ik trap, ik beuk en ik schop je dan sla ik even niet meer op je Om een bijl te pakken En jou aan gort te hakken op je knieën dan, teef Voor zover je nog leeft Sterf, sterf, sterf Op mijn turfpaal weer een kerf
Submitted by Iron_Wraith — Apr 25, 2025
bloedrood zijn de muren, jouw levenssap als inkt bloedrood zijn mijn handen die jou hebben verminkt bloedrood zijn je tieten, die heuveltjes zo zacht bloedrood is je vleesschacht waarin ik je verkracht abnormale haat en mijn zwarte zaad veroorzaken jouw leed het ergste is geweest, wees maar blij je bent gestorven bloedrood zijn je tieten, die heuveltjes zo zacht bloedrood is je vleesschacht waarin ik je verkracht bloedspoor op mijn wapen het scheermes kerft tot op het bot terwijl je huid langzaam wegrot de maalstroom van vlees en bot komt op gang met mijn moordlusten je bent al dood, maar mijn wrok staat mij niet toe jou te laten rusten grafschrift ingekerft als ultieme vloek mijn kunstwerk met jouw lijf als doek het blinkende staal waarmee je bent onthoofd kleurt nu langzaam je rug bloedrood door je hart uit je borstkas te rukken en het spoor op de vloer weet ik dat je nageslacht nooit zal bestaan
Submitted by BloodShrine — Apr 25, 2025
Slachtbeest Wat een feest Een treurige hoop vlees en botten Die daar in een hoekje weg ligt te rotten Wat naar voor je, m'n kalfje Nu ben je een halfje en een halfje Je mocht niet bij je mammie blijven We wiste je van de kudde weg te drijven Nadat je dood was gebloed Hebben we ons aan je rauwe vlees gevoed Toen hebben we je gefileerd En zijn hem met je karkas gepeerd We zijn je van achteren beslopen En we sneden je nekje open Je viel plots brullend op de grond En spartelde hulpeloos in het rond Slachtbeest Wat een feest Treurige hoop vlees en botten Die daar in een hoekje weg ligt te rotten Slachtbeest Je bent er geweest Een treurige hoop vlees en botten Die daar in een hoekje weg ligt te rotten Een triest verhaal voor jou Je mammie is gedompeld in rouw Morgen ben je weer bij haar Want dan gaan we terug en slopen haar ook uit elkaar
← Go back to Brutus